۲۰ نکته طلایی در خوشنویسی (بخش دوم)

خوشنویسی

در مطلب قبل در خصوص نکات خوشنویسی مربوط به حروف الف تا ظ صحبت کردیم. در این محتوا که ادامه مطلب قبل است نکات مربوط به حروف ع تا ی را بررسی خواهیم کرد.

خوشنویسی حروف ع و غ

  1. اندازه دایره پایین حروف ع و غ باید به اندازه‌ای باشد که سه نقطه در آن جا بگیرد. (هم سطری و هم ستونی). دقیقا مانند حروف ج، چ، ح و خ.
  2. وقتی این حروف در انتهای یک کلمه به صورت تنها قرار می‌گیرند (مثل کلمه باغ) آنگاه بهتر است حروف ع و غ را کمی بالاتر بنویسیم.
  3. حروف ع و غ در وسط و انتهای حروف به صورت تو پر نوشته می‌شود

خوشنویسی حروف ف و ق

  1. زمانی که حروف ف و ق در ابتدای کلمات قرار می‌گیرند بهتر است تو پر نوشته شوند. زمانی که در انتهای کلمات قرار می‌گیرند و به صورت تنها هستند (مانند برف یا برق) بهتر است باز هم تو پر نوشته شود.
  2. زمانی که حروف ف و ق در وسط کلمات یا در آخر آنها به صورت چسبیده قرار می‌گیرند بهتر است تو خالی نوشته شوند.

خوشنویسی حروف ک و گ

  1. اگر حرف ک یا گ در اول کلمه باشد و بعد از آن س یا ش قرار بگیرد (مانند کشور، کشاورز، گسل و …) بهتر است حرف س یا ش کشیده نوشته شود و در این حالت باید کمی حرف ک یا گ را بالاتر از حد معمول بنویسید تا فضا برای کشیدن س و ش وجود داشته باشد.

خوشنویسی حروف ل، م، ن، و، ه، ی

  1. ارتفاع حرف میم وقتی در انتهای یک کلمه قرار می گیرد (مانند کلمه سلام) بهتر است به اندازه ۵ نقطه باشد.
  2. در خط تحریر نستعلیق م و واو تو خالی نداریم
  3. نقطه حرف ن باید طوری نوشته شود که از قسمت ابتدایی این حرف پایین‌تر و از قسمت انتهایی آن کمی بالاتر باشد
  4. اگر حرف ی را به صورت معکوس بنویسیم آنگاه باید اندازه آن به اندازه حروف ب، پ، ت یا ث باشد.

 

در نهایت چند مفهوم ساختاری را برای شما در خصوص خوشنویسی معرفی می‌کنیم:

نماد: هر حرف یا عدد در خوشنویسی یک نماد است. اصطلاح نماد به جایگاه یک حرف یا عدد در جلوه‌ای که در ذهن مخاطب دارد اشاره می‌کند.

کمال: در هنر خوشنویسی، به کاربردن حرف به فرم درست را کمال آن حرف می‌نامند. به عبارت دیگر کمال یک حرف در نوشتن درست آن و استفاده از آن در فرم صحیح است.

هماهنگی: هناهنگی در هنر خوشنویسی، به معنای ارتباط زیبا و صحیح عناصر مختلف بصری می‌باشد. به عبارت دیگر در متن خوشنویسی، استفاده درست و بجا از حروف الفبا و همچنین فضاهای اطراف نوشته، یکی از موارد بسیار مهم در ایجاد هماهنگی در متن می‌باشد.

اجداد گرایی: یکی دیگر از نکاتی که باید در هنر خوشنویسی به آن توجه نمود، اجداد گرایی است. اجداد گرایی در این هنر به این معناست که باید به پیشینه تاریخی و فرم حروف الفبا در نوشتن آن به عنوان یک متن زیبا توجه نمود.

ریتم: از دیگر نکاتی که باید به آن توجه اکید نمود، داشتن ریتم مناسب در این هنر است. ریتم در خوشنویسی، به معنای تغییر و تکرار علامت‌ها به صورت ظریف و جذاب در اثر هنرمند می‌باشد.

خلاقیت: یکی از موارد بسیار مهم در خلق یک اثر، به عنوان یک اثر خوشنویسی، خلاقیت است. خلاقیت در واقع یکی از مواردی است که باعث می‌شود که اثر یک خوشنویس از اثر دیگر هنرمندان متمایز شده و باعث جلب توجه دیگران به آن اثر گردد. در واقع خلاقیت باعث انحصار در هنر می‌شود.

 

به عنوان حسن ختام نوشتار خوشنویسی تفاوت ساده بین خط تلیق و نستعلیق را بیان می‌کنیم:

  • خط تعلیق: اولین خط خوشنویسی در ایران که برگرفته از رقاع و توقیع است. ویژگی مهم آن یکنواخت نبودن کلمات و حروف است، یعنی گاه ریز و گاه درشت نوشته می‌شوند.
  • خط شکسته تعلیق: نیاز به تندنویسی موجب شد که حروف و کلمات در خط تعلیق به صورت تو در تو و پیوسته نوشته و در نتیجه سرعت نوشتن زیاد شود که به آن شکسته تعلیق می‌گویند.
  • خط نستعلیق: نستعلیق کامل‌ترین خط ایرانی است که از ترکیب دو خط نسخ و تعلیق به دست آمد. یکی از ویژگی‌های نستعلیق زیبایی و هماهنگی بسیار زیاد حروف و کلمات آن است.
  • خط شکسته نستعلیق: این خط در نتیجه تندنویسی خط نستعلیق که به صورت شکسته و پیوسته نوشته می‌شد، بوجود آمد. در این خط گاهی اوقات حروف در هم تداخل پیدا می‌کنند و کلمات فرم و زیبایی خاصی به خود می‌گیرند.
محصول با موفقیت به سبد خرید اضافه شد.