چگونه با تکنیک HDR عکاسی خود را متحول کنیم؟

HDR

اگر اهل عکاسی باشید تا الان تجربه کردید که گرفتن تصاویر زیر نور خورشید (یا هر نور شدید دیگری) چندان خوب به نظر نمی‌رسد. در این مواقع با تغییر فوکوس، تصویر خیلی تاریک یا روشن می‌شود. در این مطلب قصد داریم توضیح دهیم که چرا این اتفاق می‌افتد و چگونه می‌توان آن را حل کرد.

خب قدم اول برای توضیح دادن HDR این است که بدانیم چه معنایی دارد؟

تکنیک HDR مخفف High Dynamic Range است که به معنای محدوده داینامیکی ترجمه می‌شود. محدوده دینامیکی یک صحنه در واقع محدوده شدت نوری است که آن صحنه را در بر می‌گیرد. همچنین می‌توان آن را توسط نسبت نور (حداکثر روشنایی قابل اندازه گیری) به تاریکی (حداقل روشنایی قابل اندازه گیری) در یک تصویر تعریف کرد. (برای محاسبه این نسبت باید بدانید که دامنه شدت نور 0 تا بی نهایت است، صفر تاریک‌ترین و بی نهایت روشن‌ترین بخش است).

هیچ دوربینی قادر به ثبت دامنه کامل روشنایی در یک صحنه نیست. بنابراین، تصاویر ممکن است بیش از حد روشن (بیش از حد در معرض نور) یا بسیار تاریک (در معرض نور قرار نگرفته) باشند. به این تصاویر، تصاویر Low Dynamic Range (LDR) گفته می‌شود که نقطه مقابل HDR است. در مناظری که زیر نور بسیار شدید باشند، دوربین فقط بخش‌های زیر نور زیاد (محدوده بی نهایت) را ثبت می‌کند و به همین ترتیب در تصاویری که زیر نور کمی باشند، دوربین فقط بخش مربوط به نور کم را خوب ثبت می‌کند.

در اینجا نیاز است تا شما را با اصطلاح دیگری به نام نوردهی (Image Exposure) آشنا کنیم. نوردهی به میزان نوری که به دوربین وارد می‌شود گفته می‌شود. نوردهی تصویر را می‌توان با تنظیم دیافراگم، سرعت شاتر و ISO کنترل کرد.

  • دیافراگم: ناحیه لنز دوربین است که از طریق آن نور می‌تواند وارد شود.
  • سرعت شاتر: سرعت بسته شدن شاتر دوربین. با افزایش سرعت شاتر، میزان نور ورودی به دوربین کاهش می‌یابد و بالعکس.
  • ISO: حساسیت سنسور دوربین به نور ورودی.

این مسئله با ادغام تصاویر گرفته شده در مقادیر نوردهی متعدد قابل حل است. حال نحوه حل این مشکل به این صورت است که تصاویری که دارای نور بسیار زیاد هستند برای بهبود وضوح مناطق تاریک تصویر تصاویر کم نور برای بهبود وضوح مناطق بسیار روشن استفاده می‌شوند.

 

پس به طور خلاصه:

برای بهبود خودکار کیفیت تصویر در تصاویر HDR ابتدا با تنظیمات خودکار در دیافراگم، سرعت شاتر و ISO چند تصویر گرفته می‌شود و با ادغام این تصاویر که شدت نورهای مختلفی دارند، تصویر نهایی با شدت نور مناسب نمایش داده می‌شود.

حال به این تکنیک (ضبط چند تصویر و ادغام آنها) براکت تصویر یا Bracketing می‌گویند. Bracketing به ضبط چندین تصویر از یک صحنه با تنظیمات مختلف دوربین اشاره دارد. این کار توسط دوربین انجام می‌شود. اتفاقی که هنگام استفاده از ویژگی HDR می‌افتد این است که 3 تصویر را در سه زمان مختلف نوردهی به طور متوالی ضبط می‌کند. این سه تصویر توسط نرم افزار دوربین ادغام می‌شوند و به صورت یک تصویر واحد ذخیره می‌شوند، به شکلی که بهترین قسمت‌های هر تصویر به تصویر نهایی می‌رسند.

نکته جالب اینجا است که تصویری که پس از ادغام روی تلفن شما ذخیره می‌شود، هنوز (از نظر فنی) یک تصویر HDR نیست. این جایی است که رمزگذاری‌های تصویر Encoding وارد میدان می‌شوند.

رمزگذاری تصویر

معمولاً تصاویری که در تلفن‌ها و رایانه‌های خود مشاهده می‌کنیم ، تصاویر RGB رمزگذاری شده 8 بیتی  هستند. مقدار هر پیکسل با استفاده از نمایش 24 بیتی، 8 بیتی برای هر کانال (R ، G ، B) ذخیره می‌شود. هر کانال از یک پیکسل دارای محدوده‌ای از 0-255 است.

صحبت در خصوص رمزگذاری تصاویر و البته مسائل دیگری مانند Tonemapping از حوصله این بحث خارج است. اما کلیت اتفاق به همین صورت شکل می‌گیرد.

چگونه با گوشی عکس HDR بگیریم؟

دوربین‌های حرفه‌ای تنها دستگاه‌هایی نیستند که می‌توانند تصاویر HDR را ضبط کنند. امروزه حتی ابتدایی‌ترین تلفن‌های هوشمند نیز تصاویر چشمگیر HDR را ثبت می‌کنند. در حقیقت، Android و iOS هر دو حالت عکسبرداری HDR را در برنامه‌های دوربین خود ارائه می‌دهند.

روند ضبط عکس‌های HDR در تلفن هوشمند تقریباً مشابه با گرفتن آن در یک دوربین حرفه‌ای است، تفاوت بزرگ اینجاست که به لطف نرم‌افزارهای تلفن همراه، گرفتن عکس‌های HDR در گوشی هوشمند بسیار ساده‌تر است.

تلفن هوشمند شما به جای ثبت سه تصویر جداگانه در نوردهی‌های مختلف، همپوشانی و ادغام آنها، همه این کارها را با فشار دادن دکمه عکس برداری انجام می‌دهد! تنها کاری که باید انجام دهید این است که حالت HDR گوشی شما فعال باشد. (به همین سادگی!)

محصول با موفقیت به سبد خرید اضافه شد.