اورفیسم: صدای هنر را ببینید!

اورفیسم

Orphism یاOrphic Cubism ، اصطلاحی است که توسط شاعر فرانسوی Guillaume Apollinaire در سال 1912 ابداع شد. اورفیسم شاخه‌ای از کوبیسم است که تمرکز آن بر انتزاع خالص و رنگ‌های روشن می‌باشد. این سبک تحت تأثیر فاویسم، نوشته‌های نظری پل سیگناک، چارلز هنری و شیمی رنگین بود. این جنبش به عنوان نقطه کلیدی انتقال از کوبیسم به هنر انتزاعی تلقی می‌شود. معنای اصطلاح Orphism از ابتدا مبهم باقی مانده است.

ارفیست‌ها با اینکه ریشه در کوبیسم دارند ولی هنر خود را یک برداشت انتزاعی غنایی می‌دانند. آنها هنر را وحدت احساس و رنگ می‌دانند. Orphism قصد داشت با تمرکز منحصر به فرد روی فرم و رنگ، موضوع اصلی نقاشی را نمایان کند. این جنبش همچنین به سوی آرمان‌های سیمولانیسم تلاش کرد یعنی حالات بی انتها و به هم پیوسته وجودی.

تجزیه نور طیفی در نظریه رنگی نئو امپرسیونیست پل سیگناک و چارلز هنری نقش مهمی در پیشرفت اورفیسم داشت. چارلز هنری، ریاضیدان، مخترع و زیبایی شناس، دوست صمیمی نویسندگان سمبولیست فلیکس فنون و گوستاو کان بود. هنری تئوری انجمن عاطفی را وارد عرصه هنر كرد: چیزی كه در نهایت نئو امپرسیونیست‌ها را تحت تأثیر قرار داد. هنری و سئورات توافق کردند که عناصر اساسی هنر (یعنی خط، رنگ و شکل) مانند کلمات، می‌توانند به طور مستقل، هر یک با مقدار انتزاعی خاص خود، مستقل از یکدیگر یا به طور یکپارچه بسته به قصد هنرمند جلوه کنند. سمبولیست‌ها، اورفئوس از اساطیر یونان را به عنوان یک هنرمند ایده آل تصور می‌کردند.

آپولینر

آپولینر در سال 1912 با اشاره به نقاشی ناب František Kupka اصطلاح Orphism را معرفی نمود. هنر نقاشی كلیات جدید با عناصری كه هنرمند از واقعیت بصری نمی‌گیرد، اما كاملاً توسط خودش می‌آفریند. رابطه اورفیسم و نقاشی مانند رابطه موسیقی برای ادبیات بود یعنی نوید ظهور هنری جدید. این تشبیهات را می‌توان در عناوین نقاشی هایی مانند Amorpha Kupka: Fugue in Two Colors (1912) مشاهده کرد. رقص فرانسیس پیکابیا در سرچشمه (1912) و اثر ilyber das Geistige واسیلی كاندینسكی در در كونست (1912). كاندینسكی روابط بین صدا و رنگ را توصیف كرد. رابرت دلونی به رنگ و موسیقی توجه داشت.

نمایشگاه‌ها

رابرت دلونی و همسرش سونیا ترک دلونای قهرمانان اصلی جنبش اورفیک بودند. کارهای قبلی آنها روی رنگ‌های فاویسم متمرکز بود. Salon de la Section d’Or در سال 1912 اولین نمایشگاهی بود که ارفیسم را به عموم مردم ارائه داد. در مارس 1913 Orphism در سالن مستقلین پاریس به نمایش گذاشته شد. جمله معروفی که در آن سال آپولینر در مورد کوبیسم گفته بود هنوز هم نقل محافل بزرگ هنری است:

اگر کوبیسم مرد، زنده باد کوبیسم. پادشاهی Orpheus نزدیک است!

معرفی اثر پنجره‌ها از رابرت دلونی

دلونی در مجموعه آثار پنجره‌ها (شامل 22 نقاشی که بین آوریل و دسامبر سال 1912 خلق شد) عملکرد سنتی نقاشی را به عنوان دریچه‌ای به دنیای خیالی رد کرد. وی معتقد بود “بدون ادراک بصری، هیچ نور و حرکتی وجود ندارد.” وی این مجموعه آثار را پنجره‌ای برای ورود خود به دنیای هنر می‌دانست.

شناسنامه اثر
نام اثر پنجره‌ها
خالق رابرت دلونی
سبک هنری اورفسیم
مبدأ خلق اثر فرانسه
تاریخ خلق اثر ۱۹۱۲
نوع روغن روی بوم
ابعاد ۷۹ * ۷۰ سانتی‌متر

 

منشورهای الکتریکی اثر سونیا دلونی (همسر رابرت دلونی)

این پانل در سالن مستقلین در سال 1914، در كنار اثر Manège de cochons از رابرت دلونی به نمایش گذاشته شد. موضوع این اثر جشن زندگی شهری و شعر مدرنیته است. این نقاشی مشاهدات ساده سونیا دلونی از تغییر شکل رنگ‌ها و اشکال توسط نور الکتریکی است و در انطباق نزدیک با انرژی حیاتی و شعر “عکس‌های ذهنی” بلیز سندرز، یک بعد کیهانی به خود می‌گیرد.

شناسنامه اثر
نام اثر منشورهای الکتریکی
خالق سونیا دلونی
سبک هنری اورفسیم
مبدأ خلق اثر فرانسه
تاریخ خلق اثر ۱۹۱۴
نوع روغن روی بوم
ابعاد ۲۵۰ * ۲۵۰ سانتی‌متر

 

شانزه مریخ: برج سرخ اثر رابرت دلونی

هنرمندان بسیاری بنای تاریخی برج ایفل را در هنر خود به تصویر کشیدند، اما اثر رابرت دلونی که در موسسه هنر به نمایش در آمده از جمله شناخته‌شده‌ترین آنهاست. این هنرمند با استفاده از تقسیم بندی ریتمیک فرم و تضادهای رنگی قوی، پویایی زندگی مدرن را به این اثر تزریق کرد. دلونای با برجسته سازی ساختارهای بلند و قرار دادن ساختمان‌های كوچكتر و كوتاه‌تر كه از بالا دیده می‌شود، پایه‌های آن سازه را برجسته كرد طوری که به نظر می‌رسد بالای برج اوج می‌گیرد و ساختار عظیم آن توسط ابرهای بال مانند و تکه‌های آسمان پر از نور تقویت می‌شود.

شناسنامه اثر
نام اثر شانزده مریخ: برج سرخ
خالق رابرت دلونی
سبک هنری اورفیسم
مبدأ خلق اثر فرانسه
تاریخ خلق اثر ۱۹۱۱
نوع روغن روی بوم
ابعاد ۱۲۸ * ۱۶۰ سانتی‌متر

 

محصول با موفقیت به سبد خرید اضافه شد.